Bilardowy blog - Piotr Warych

TopPlayerMagazine - Co doradził Ci człowiek o pseudonimie <dobra rada>?

Piotr Warych - Żebym odszedł na chwilę od bloga i w ogóle komputera.

TPM - Zidentyfikowałeś sprawcę?

PW - Nie chciało mi się.

TPM - Skasowałeś komentarz, jak za dawnych dobrych czasów?

PW - Też nie.

TPM - Jak to? Kiedyś kasowałeś takie posty bez mrugnięcia okiem. A teraz co? Zadrżała Ci ręka?

PW - Po ostatnich dowodach sympatii i uwielbienia ten komentarz jest jak wisienka na torcie. Wiecie, że dostałem nawet prywatne maile?

TPM - Groźby? Szantaże?

PW - Miłe słowa.

TPM - I jak sobie z tym radzisz? Przecież to właśnie nienawiść innych powodowała, że piszesz. Czy to znaczy, że teraz wycofasz się z udzielania wywiadów?

PW - W pierwszej chwili rzeczywiście byłem zdezorientowany i poczułem się dziwnie. Jak to tak? Chwalą otwarcie i na priva? Dodają otuchy? Piszą, że wywiad sie podobał?

TPM - Tylko nie mów, że ręce Ci opadły.

PW - Było blisko, ale opadanie rąk jest ostatnio passe, więc wziąłem głębszy oddech i zaakceptowałem fakt, że niektórym może się podobać.

TPM - Czy będziesz teraz skrajnie prowokował, obrażał i krytykował, żeby znów było jak dawniej.

PW - Właściwie to sam nie wiem. Podejrzewam, że skupię się na rozszyfrowywaniu nicków osób komentujących.

TPM - No właśnie. To ciekawe zjawisko. Czemu tak mało ludzi podpisuje się swoim imieniem i nazwiskiem?

PW - Wstydzą się, że zostaną zauważeni przez kolegów i dostanie się im, że czytają mój blog.

TPM - A może boją się czegoś? Na przykład, że spotkacie się gdzieś kiedyś i wtedy stanie się coś strasznego?

PW - Ale co strasznego?

TPM - Nie wiemy dokładnie. Może działa tu stare szachowe przysłowie <groźba straszniejsza niż jej wykonanie>

PW - Mnie to nawet nie drażni, że ktoś ukrywa się za pseudonimem, tylko, że muszę brać telefon i wysyłać smsa do znajomych, żeby mi napisali, kto kryje się pod takim, a takim nickiem.

TPM - Ostatnio byłeś tak strasznie ciekawy, kim jest tom9, że też wysłałeś smsa?

PW - Tak. Chciałem wiedzieć komu Piotrek Kudlik przyznał tak wysoki status i uprawnienia. Z tym, że tutaj tylko chciałem się upewnić.

TPM - Czy jesteś w stanie zidentyfikować komentatora także sprzętowo?

PW - Tak, ale nie osobiście. Zresztą za dużo zawracania głowy. Zabawne jest to, że zdarzyło się, że dwa różne posty wychodziły spod tego samego IP.

TPM - Czyli, wracając do użytkownika <dobra rada> -  nie skasowałeś posta dlatego, że dostałeś ostatnio zbyt dużo komplementów?

PW - Równowaga musi być. Dla mojego zdrowia psychicznego.

TPM - Ale piep...sz kocopoły idioto!

PW - Dobra! Wystarczy.

TPM - Czyli mamy - wstyd, strach. Co jeszcze powoduje, że ludzie się nie podpisują normalnie?

PW - Nie starcza mi już wyobrażni.

TPM - Pamiętasz jakieś nietypowe nicki?

PW - Ktoś podpisał się ., (kropka przecinek) Swoją drogą cały czas tropię człowieka o nicku <A ja to LLach> ale nikt nie wie kim on jest. Znalazłem ślad brytyjski, ale chwilę potem ślad się urwał. W przybliżeniu znam jego wiek, ale chyba wyznaczę nagrodę za zdemaskowanie A ja to LLacha.

TPM - Napisał do Ciebie ktoś sławny?

PW - Strasznie mnie kiedyś zjechał ktoś o pseudonimie <ASko>. Skojarzenie samo się nasuwa, ale podejrzewam prowokację. Z drugiej strony żałuję, że jest ciekawy, długi wpis (może być krytyczny). Chciałbym napisać coś na priv do autora, czy odnaleźć go na Facebooku, a tu tylko nick. Fajnie by było, gdyby ludzie podpisywali się imieniem i nazwiskiem, albo podawali swój mail. A najlepiej to i to.

TPM - Strasznie dużo wymagasz. Możesz przecież dowiedzieć się kto jest kim.

PW - Często mi sie najzwyczajniej nie chce.

TPM - Może ludziom też się nie chce.

(pwarych@poczta.onet.pl)