Artykuł - Szukając problemów

Warto od czasu do czasu zatrzymać się i skontrolować nasze podstawy gry. Mamy tendencje do powolnego powrotu do złych nawyków i zaliczania spadków formy, chyba że jesteśmy czujni. Gdy borykasz się z obniżeniem formy lub uczysz kogoś grać poniższa lista pomoże Ci zweryfikować kluczowe elementy gry w bilard:
 
1. Niepewność: Nie uderzaj podczas analizy, nie analizuj podczas uderzania. [oryg. "Don’t shoot in the Thinking Position; don’t think in the Shooting Position"] Nie składaj się do strzału dopóki nie masz w głowie konkretnego planu. Jeśli po złożeniu do strzału masz wrażenie, że musisz zmienić plan wtedy podnieś się, odsuń od stołu, nakreduj kij i zacznij od początku. Jeśli uderzysz w stanie niepewności lub niezdecydowania na wykonanie konkretnego planu wtedy sukces także będzie wątpliwy.

2. Końcówka i kreda: Niektórzy gracze nie dbają odpowiednio o końcówkę kija. Jeśli jest ona zbyt płaska wtedy nie uzyskasz tyle rotacji ile się spodziewasz i dużo łatwiej o tzw. "kicks". Utrzymuj końcówkę zaokrągloną równo na całym jej obwodzie. Dokładnie kreduj brzegi końcówki - to tam właśnie kreda jest najbardziej potrzebna. Szczególnie dokładnie sprawdź dobre pokrycie kredą przed wykonaniem silnej rotacji.

3. Pionowa oś: Wielu graczy stopniowo wyrabia nawyk nadawania bocznych rotacji przy każdym strzale. Gdy uderzasz białą bilę w jej pionowej osi, innymi słowy bez bocznej rotacji, wtedy porusza się ona w linii prostej, dokładnie w kierunku gdzie mierzysz. Uderz choć milimetr z boku tej osi a biała zejdzie z prostego toru (efekt dyfleksji) oraz zatoczy łuk. Jeśli trafisz w cel to tylko dlatego, że przypadkowo oba efekty wzajemnie się zniwelowały. Dodatkowo należy wziąć pod uwagę zmianę kątu poruszania bili wbijanej (ang. "throw") oraz przekazanie jej rotacji. Opanuj do perfekcji zagrania w pionowej osi. Uderzaj z bocznymi rotacjami tylko, gdy jest to konieczne i dokonuj odpowiednich korekt. O wiele łatwiej kontrolować białą, gdy trafia tam gdzie chcemy. [przyp. tłum. efekt dyfleksji jest obecnie dużo mniejszy w szczytówkach specjalistycznych, co znacznie ogranicza konieczność korygowania kątów, ale nie zmienia to jednak zagrożenia zataczania łuku]  

4. Niedocinanie: Z powodu tarcia zachodzącego między bilami najczęstsze pomyłki polegają na niedocinaniu kul - zagrywaniu ze zbyt małym kątem ścięcia. Na przykład, jak często widzimy, że ktoś chybia bilę wbijaną wzdłuż długiej bandy poprzez przecięcie i trafienie w krótką bandę? Rzadko. Nazywam to "pomyłką po zawodowej stronie" ponieważ większość z nas chybia strzał trafiając w tę boczną bandę. W rozwiązaniu tego problemu pomoże zrozumienie "praw" zmiany kąta podczas zderzenia bil (ang. "throw"). To zagadnienie wymaga dłuższego wyjaśnienia i osobnego, więc na chwilę obecną zagrywaj te bile pod nieco większym kątem. Im delikatniej zagrywasz bilę i im bardziej kąt zbliżony jest do ścięcia o połowę bili (ang. "half-ball hit" wynosi 30°) tym więcej zmiany kątu uzyskasz i więcej korekty należy wprowadzić. Po prostu delikatnie przecinaj takie bile.

5. Kąt nachylenia kija: Ponieważ prowadzimy kij na w miarę niskim mostku a stół ma bandy, nie jesteśmy w stanie trzymać kija zupełnie płasko. Ważne jest jednak, aby prowadzić tak nisko, jak tylko praktycznie się da - uważając, aby nie zahaczyć o stół. Podnosząc tył kija ryzykujemy przypadkowy ruch białej po łuku. Spróbuj trzymać kij nad stołem na grubość palca (ok. 2cm) chyba, że masz powód, aby celowo go podnieść. Jeśli musisz podnieść tył kija skup się na trafieniu białej w jej pionowej osi w przeciwnym wypadku zatoczy ona łuk.

6. Niestabilny mostek: Głównym zadaniem dobrego mostku jest ustawienie stabilnej podpory, która umożliwi precyzyjne przeprowadznie kija do wybranego punktu na białej bili. Jeśli Twój mostek nie jest twardy jak skała wtedy Twoje plany będą szły w łeb. Nie ruszaj mostkiem na boki. Spróbj wbić się palcami w sukno. Przy mostku otwartym wywieraj nacisk na palec wskazujący. Z kolei przy mostku zamkniętym osadź palec środkowy.

7. Niestabilna postawa: Jeśli masz chwiejną postawę wtedy nie trafiasz tam, gdzie celujesz. Po złożeniu do strzału stój stabilnie i jeśli nie czujesz się komfortowo, musisz się przesunąć lub przekręcić wtedy wstań, nakreduj kij i spróbuj ponownie.

8. Wykończenie strzału: Jednym z najczęstszych błedów jest nieprawidłowe wyprowadzenie strzału. Zerwanie uderzenia, dźgnięcia i podskakiwanie powodują chybione uderzenia i niekontrolowane zachowanie białej bili. Wyprowadzaj kij do przodu aż do momentu wytracenia pędu.

9. Nie podskakiwanie: Podnoszenie się przed zakończeniem strzału jest również bardzo częstym problemem. Twoje ciało wie, że zaraz podskoczysz i zaczyna się poruszać jeszcze w trakcie ruchu kija. Musisz uświadamiać sobie, że masz się nie podnosić tak, aby kij mógł zakończyć ruch bez przeszkód. Gdy tylko to możliwe pozostań w niezmienionej pozycji, obserwuj zagranie i czekaj aż bile się zatrzymają.

10. Siła wbicia: Im mocniej zagrywasz, tym mniejsze stają się łuzy i bardziej tracisz kontrolę nad białą bilą. "Prędkość łuzy" (ang. "pocket speed") to taka, gdy bila wpada do łuzy nie uderzając o tył kieszeni. Mniejsza prędkość białej to większa kontrola. Uderzaj tak mocno, jak wymaga tego sytuacja na stole i jakość sprzętu - miej świadomość jakie są plusy i minusy mocnego zagrywania.
 
O wiele więcej gier jest rozstrzyganych w oparciu o powyższe zasady niż trudne, zaawansowane zagrania. Z lepszymi podstawami nie wpada się tak często w kłopoty, które wymagają skomplikowanych uderzeń. Proste jest dobre.

6

Autor tekstu:
Tom Simpson
Wrzesień 2003

Adres tekstu w wersji oryginalnej:
http://www.poolclinics.com/32%20-%20Looking%20for%20Trouble.htm

Tłumaczenie:
Wojciech Tajak
16/10/2011

Komentarze

  • Dodane przez logyz, 16/10/2011 2:45am (7 miesiące temu)

    skoro już się rozgrzałem w komentowaniu.... :p
    wszystko fajnie, dużo mądrych rzeczy o podstawach, ale...
    4. przecięcie bili faktycznie nazywane jest pomyłką po zawodowej stronie, ale z innego powodu. jeśli odpowiednio dobierzemy siłe a gramy mniejsze lub większe cięcie, to w przypadku pomyłki ustawia się pasywne zagranie bezpieczne.
    10. pocket speed by bila nie dotknęła tyłu kieszeni... no nie :-) zależy od stołu, ale taka prędkość bili będzie poniżej pocket speed i będzie powodowała większą ilość błędów/mniejszą tolerancję łuzy. więcej, nigdy tak lekko nie powinno się grać. każde zagranie bardzo lekkie i bardzo mocne jest o wiele trudniejsze niż standardowe - średnie. i nie chcemy go wykonywać. widzieliście zawodowca, który swoją grę opiera na 'kulaniu'? niesądzę.

  • Dodane przez Wojtek Tajak, 16/10/2011 2:02pm (7 miesiące temu)

    Ad. 4
    zgadza się, ale głównie dotyczy to cięć wzdłuż krótkiej bandy a przykład opisuje zagrania wzdłuż długiej bandy - dlatego nie dodałem dodatkowego przypisu. Czasami trudno znaleźć kompromis pomiędzy wiernym tłumaczeniem i dokładaniem dodatkowych informacji.

    Ad. 10
    Spodziewałem się, że się nie zgodzisz z tym punktem biorąc pod uwagę Twój tekst o wielkościach łuz :) Myślę, że definicja "pocket speed" jest tutaj zaskakująco określona poprzez uderzenie w tył kieszeni. Zdecydowanie przyjrzę się bliżej temu terminowi, gdyż sam zawsze rozumiałem to jako stosunkowo niską prędkość bili, która maksymalizuje wbicie bili nawet pomimo zahaczenia band czy rożków.

  • Dodane przez Wojtek Tajak, 16/10/2011 10:44pm (7 miesiące temu)

    Znalazłem takie oto definicje "pocket speed":

    http://pool.bz/glossary/1-common-terms/315-pocket-speed.html

    "1. Describes the propensity of pockets to more easily accept an imperfectly aimed ball shot at a relatively soft speed, that might not fall if shot with more velocity ("that ball normally wouldn't fall but he hit it at pocket speed"). The less sensitive to shot-speed that a pocket is, the "faster" it is said to be."

    Określa skłonność łuzy do przyjęcia bili przy niedokładnym zagraniu ze stosunkowo niską prędkością. Bila taka nie wpadładby przy większej prędkości. Im mniej łuza jest wrażliwa na prędkość zagrywanych bil tym bardziej jest ona "szybka".

    "2. Describes the velocity of an object ball shot with just enough speed to reach the intended pocket and drop."

    Określa prędkość bili wbijanej tak, aby zdołała ona dotrzeć do łuzy i wpaść.

    Oczywiście nie oznacza to, że wszystkie bile tak należy zagrywać, a jedynie wtedy, gdy sytuacja tego wymaga np. gdy chcemy ograniczyć ruch białej bili. Nie byłem pewien jak przetłumaczyć ten termin i napisałem "optymalna siła wbicia" co brzmi myląco. Bardzo często tłumacząc teksty spotykam się z dobrze znanymi terminami, ale nie posiadającymi polskich odpowiedników.

    Możemy korzystać z angielskich określeń albo dobrze byłoby zestandaryzować nasze bilardowe słownictwo tak, aby wiadomo było o czym mowa.

    "Pocket speed" - "Prędkość łuzy" wydaje się mieć sens.

  • Dodane przez logyz, 17/10/2011 12:25pm (7 miesiące temu)

    jak najbardziej zgadzam się z takim tłumaczeniem. "Pocket speed" - "Prędkość łuzy"
    co do definicji, to będę się mocno upierał, że chodzi o pierwsze wyjaśnienie. jedno ale. relatively soft speed. pominąłeś słowo relatywnie, a jest ono tam ważne :-)
    co do tłumaczeń to kiedyś chciałem podjąć ten temat, ale nie było odzewu a mi brakuje sprawności lingwistycznej... hill-hill, throw, stun to tylko nieliczne z określeń, których polskich odpowiedników mi brakuje.

  • Dodane przez Wojtek Tajak, 17/10/2011 4:29pm (7 miesiące temu)

    Przecież "relatively soft speed" przetłumaczyłem jako "stosunkowo niska prędkość" :)

  • Dodane przez logyz, 17/10/2011 7:38pm (7 miesiące temu)

    ślepy jestem, nie widziałem tego :-)

Dodaj komentarz

* - wymagane pola