Artykuł - Mostek

Mostek jest bardzo istotnym elementem gry w bilard. Stanowi on swoisty pomost, po którym wyprowadzane są uderzenia. Mostek, aby efektywnie spełniał swoje funkcje musi być precyzyjny i stabilny. W praktyce stosuje się dwa podstawowe rodzaje mostków: otwarty i zamknięty. W przypadku, gdy biała bila położona jest w miejscu trudno dostępnym dla ręki mostującej, wykorzystuje się dodatkowy przyrząd zwany przedłużką (inaczej pomocnik, krzyżak).

Naukę gry rozpocznij od zastosowania i dopracowywania mostka otwartego. Sposób ułożenia dłoni i palców zaprezentowany jest na pierwszym zdjęciu. W celu uformowania prawidłowego mostka otwartego kładziemy rękę z szeroko rozstawionymi palcami płasko na stole. Następnie unosimy środkową część dłoni w górę jednocześnie dociskając nadgarstek do stołu. Palce powinny pozostać szeroko rozstawione i wyprostowane. Teraz pozostaje tylko docisnąć kciuk do dłoni tak, aby wraz z pierwszą kostką palca wskazującego uformował swego rodzaju dziubek w kształacie litery V. W tym miejscu mostka opieramy kij.

Z mostkiem otwartym wiąże się problem prawidłowego wyprowadzenia strzału. Należy zwrócić szczególną uwagę na to, aby po uderzeniu końcówka kija znajdowała się w przedłużeniu linii strzału. Jeśli po wykonaniu zagrania końcówka kija zatrzymuje się po prawej lub lewej od linii strzału oznacza, to że uderzenie zostało wyprowadzone nieprawidłowo. Jeszcze większym błędem jest wyrzucanie kija do góry, co powoduje kompletnie zerwanie strzału. Powodem tego może być zbyć silny uścisk dłoni trzymającej rękojeść kija. Po wykonaniu prawidłowego uderzenia szczytówka kija pozostaje na mostku, a końcówka nadal znajduje się na linii strzału.

W przypadku, gdy uderzenie wymaga dodatkowej stabilności stosuje się mostek zamknięty (drugie zdjęcie). To ułożenie mostka szczególnie przydatne jest przy wielu zagraniach cofających białą bilę. Pomimo, że palec wskazujący utrudnia proces mierzenia, to w niektórych sytuacjach mostek zamknięty jest nieoceniony.

Formowanie mostka zamkniętego rozpocznij w taki sposób, jak w przypadku mostka otwartego. Po podwyższeniu środkowej części dłoni unieś palec wskazujący, dociśnij kciuk do palca środkowego mniej więcej w połowie jego długości. Połóż kij na kciuku pod palce wskazującym, który następnie owiń wokół kija. Pamiętaj, aby pozostałe palce układać maksymalnie szeroko w celu uzyskania jak największej stabilności podstawy mostka. Układając palce do mostków miej na uwadze, aby ustawienie było komfortowe i nie powodowało zbędnego, męczącego naprężenia mięśni. Oba mostki powinny być umieszczane w odłegłości 15-20cm od białej bili. Ten dystans może się różnić u poszczególnych graczy biorąc pod uwagę ich komfort własny, jednak pamiętaj, że im bliżej ustawiasz mostek, tym mniej miejsca pozostawiasz na popełnianie błedów podczas wyprowadzanie uderzenia. Kalkuluj to. Im dalej ustawiasz mostek od białej bili, tym dłuższą drogę pokonuje do niej końcówka kija, a co za tym idzie utrzymanie końcówki w linii strzału jest coraz trudniejsze. Tak więc, trzymaj mostek blisko i precyzyjnie!

Wśród początkujących graczy najczęstszym problemem podczas nauki zamkniętego mostka jest niedpowiednie, niedostateczne dociskanie palca wskazującego. Poprzez pozostawienie niepotrzebnej przestrzeni pomiędzy palcami traci się na stabilności mostka. Z drugiej strony jednak zbyt mocne ściskanie szczytówki utrudnia przesuwanie kija. Generalnie wypracowanie komfortowego mostka zamkniętego wymaga więcej wysiłku niż w przypadku mostka otwartego jednak efekty takiego treningu są bezcenne.

Zdarza się, że zabrudzenia na Twoich palcach utrudniają poruszanie kijem w ciasno zamkniętym mostku. Myj ręce w gorącej wodzie i dokładnie susz przed grą, aby zapobiec temu niepożądanemu zjawisku. Jedną z opcji dla znilewania tarcia jest również stosowanie specjalnych, trzypalcowych rękawiczek. Większość zawodników jednak koncentruje się na dokładnym oczyszczeniu z tłuszczu rąk oraz szczytówki kija. Kij należy czyścić wilgotną szmatką, a następnie polerować suchym ręcznikiem. Dla najlepszych rezultatów stosuje się papierki do polerowania szczytówek oraz specjalstyczne środki czyszczące.

Przedstawione dwa rodzaje mostków będą tworzyć podstawę Twojej gry i są one najczęściej wykorzystywane. Podczas gry występują jednak sytuacje, w których musimy dokonać drobnych modyfikacji ustawienia palców. Gdy biała bila znajduję się blisko bandy i niemożliwe jest ułożenie ręki z mostkiem bezpośrednio na powierzchni stołu, wtedy stosuje się mostek stawiany na bandzie (trzecie zdjęcie). W tym wypadku kij oczywiście porusza się pomiędzy dwoma palcami, ale należy zawsze pamiętać, że kciuk jest elementem wspomagającym proces mierzenia. Szczytówka kija porusza się z boku kciuka, którym celujemy, a dwa palce służą jedynie do stabilzacji.

Czasem strzały spod bandy oferują stabilizację mostka zamkniętego. W rzeczywistości mamy do czynienia z wieloma wariacjami mostku opartego na bandzie ze względu na duże zróżnicowanie band różnych stołów oraz nieskończonej liczbie pozycji białej bili w stosunku do bandy. Tak więc, przygotuj się do dostosowywania się do określonych sytuacji w sposób, który najbardziej Tobie odpowiada. Z czasem eksperymentowanie z różnego rodzaju mostkami na bandzie pozwoli Ci wypracować prawidłową pozycję bez świadomego wysiłku.

Kolejną sytuacją wymuszającą drobną zmianę ustawienia mostka jest konieczność zagrania ponad przeszkadzającą bilą. W takim wypadku stosuje się mostek otwarty unosząc nadgarstek do góry, a sam mostek opierając jedynie na opuszkach palców (ostatnie zdjęcie).

Ostatecznie musisz opanować również stosowanie przedłużek. Są one nieodzowne w przypadkach, gdy nie możesz białej dosięgnąć w żaden inny sposób. Podczas wykonywania uderzenia z przedłużki należy zwrócić szczególną uwagę na to, aby w procesie ruchu brał udział jedynie łokieć, a druga ręka (jeśli przedłużka leży na stole) powinna dociskać przedłużkę do stołu w celu podwyższenia stabilizacji.

Trenuj wyżej wymienione rodzaje mostków do momentu kiedy staną się dla Ciebie intuicyjne i naturalnie łatwe w taki sposób, że wręcz nie musisz myśleć o tym elemencie gry. Z czasem po wysiłku poświęconemu mostkom, postawie, uchwytowi oraz wyprowadzeniu uderzeń wszystkie te elementy zaczną ze sobą współgrać, a poziom Twojej gry w bilard będzie mógł się podnosić.

Autor tekstu:
Wojciech Tajak
2006